Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘place’

food shop

เมื่อวานตอนไปกิน ร้านอาหารแนว buffer เอ่อ.. buffet แห่งหนึ่งมา

มีน้องน้องสาวสาวสวยสวยที่ไปด้วย ถามผมพลางซบไหล่ไถไปไถมาว่า
“พี่ไรซิ่งคะ ทำไมเก้าอี้มันแข็งจัง”
“เก้าอี้ใช่มั้ยจ๊ะที่แข็ง… แล้วไป พี่นึกว่าอย่างอื่น”
“อะไรเหรอคะ?” น้องสาวทำหน้าชิวชิวถามซื่อซื่อ
“พี่นึกว่าเส้นสุกี้มันแข็ง ไม่งั้นพี่จะขับรถไปซื้อให้ที่วุ้นเส้นท่าเรือ…น่ะจ้ะ” ผมตอบพลางหลบสายตา…

ครือว่า.. เรื่องของเรื่อง
ภายในร้านอาหารที่ดำเนินธุรกิจเชิงแดกด่วน เช่น แม็ก-อิน-ทอช … เอ่อ McDonald’s หรือพวก KGB ไม่สิ KFC ทั้งหลาย จะตกแต่งร้านให้เกิด utilities หรือ อรรถประโยชน์ในสูงสุด เช่น minimize บรรดาโต๊ะเก้าอี้ให้เล็กลง เพิ่มส่วนของการนั่งแบบดาวกระจาย และทำให้เรียบเรียบเข้าไว้ ส่วนอื่นอื่นนั้นไม่สำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ร้านแนว unlimited หรือที่เราชอบเรียกกันว่า บุฟฟ่ต์อย่างโน้น บุฟเฟ่ต์อย่างนี้ นั้น จะเป็นแนวๆ เดียวกัน

เคยถามผู้ใหญ่ที่เปิดร้านอาหารอิตาลีร้านหนึ่งเรื่องการจัดร้าน หลังจากที่เขาเรียกเราไป testing รสสปาเก็ตตี้ย์
เราสังเกตว่า ร้านเล็กมาก ส่วนที่เป็นครัวกว้างพอที่จะให้พ่อครัวสองคนเข้าไปอยู่ได้
insalate (หรือ Salad Bar) ยาวออกไปตามขวาง แต่ไม่กว้าง ที่เล่นพื้นที่ตามขวางเพราะว่าจะทำให้คนสามารถเดินมาซ้อนกันเป็น stack ได้ เหมือนอารมณ์ต่อคิวใน Sizzler’s นอกจากนี้ยังเป็นการประหยัดเนื้อที่ด้วย
เก้าอี้ กับโต๊ะ นั้น โคตรแคบ แคบแบบ แคบฉิบหาย ไม่ได้แคบธรรมดา สั่ง main dish มา 1 จาน กับ ซุปประจำวัน ก็เต็มแล้ว ไหนจะมี set ช้อนส้อม ช้อนซุป มีด อาก้า RPG ปืนยิงต่อต้านอากาศยาน ฯลฯ ที่วางอยู่ข้างข้างด้วย ทำให้เวลาเราจะวางมือลงบนโต๊ะแล้วละเลียดทานนั้น เป็นไปได้ยาก
เก้าอี้ก็แข็งมาก แข็งจนใครที่ตูดแหลมแหลม อาจจะทู่เอาได้วันนั้น
การ decoration ก็ออกแนวลูกกวาด mix ไปเรื่อยๆ
เจ้าของร้านบอกว่า ที่ทำหยั่งงี้ก็เพราะ จะได้เกิด flow ของการกินมากขึ้น ลูกค้าจะได้ไม่นั่งแช่กันนาน อาหาร ยอมรับว่าอร่อยจริง แต่มันไม่ได้เป็นที่ hang around นี่คือจุดประสงค์หลักของ 1 ใน 4 P ของหลัก Marketing: Place

Decor ที่เก่งเก่ง มักจะจัดร้านให้เข้ากับจุดประสงค์การกิน บางร้านจะเล่นสีโทนส้ม เพื่อให้ลูกค้าเกิดอารมณ์หิว เกิดการเดินไปตักอาหารมากขึ้น มีการเดินเข้าเดินออกชนกันให้นัวเนีย บางคนก็ได้สามี-ภรรยากันในคิวบุฟเฟ่ต์เลยก็มี

พอเราหันไปมองร้านที่ขาย “ประสบการณ์” ในการกินบ้าง อย่าง สตาร์บร๊วบ เอ่อ บั๊คส์ ก็พบว่า การตกแต่ง การ furnish ของเค้านั้น เน้นเพื่อให้ลุกค้าเกิด Third Place หรือ พื้นที่ที่สามของชีวิตขึ้นมา (พร้อมทั้งเอา Second Life มานั่งเล่นได้ด้วย) โซฟาที่นุ่ม และดูมีคลาสสสส การประดับประดาที่ดูโอ่อ่า หรูหรา Balista ที่โคตร Services Mind กลิ่นกาแฟอันเป็นลิขสิทธิ์เฉพาะตัว มารวมรวมกันแล้วนั้น ทำให้เราไม่อยากจะลุกออกไปไหนเลย นี่คือความแตกต่างของร้านอาหาร

ที่ผมพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมานั้น เพราะเมื่อเ้ช้าก็มีอีกเหตุการณ์เหมือนกันที่ทำให้ผมอยาก intregrate เอาร้านอาหารเข้ามาเป็น “ร้านทำงาน” ในที่ทำงานบ้าง…รายละเอียดนั้น…ขอยกยอดไว้วันหลังนะครับ

ด้วยรักและบุฟเฟ่ต์ปลาดิบ
RT.Rising

Read Full Post »