food shop

เมื่อวานตอนไปกิน ร้านอาหารแนว buffer เอ่อ.. buffet แห่งหนึ่งมา
มีน้องน้องสาวสาวสวยสวยที่ไปด้วย ถามผมพลางซบไหล่ไถไปไถมาว่า
“พี่ไรซิ่งคะ ทำไมเก้าอี้มันแข็งจัง”
“เก้าอี้ใช่มั้ยจ๊ะที่แข็ง… แล้วไป พี่นึกว่าอย่างอื่น”
“อะไรเหรอคะ?” น้องสาวทำหน้าชิวชิวถามซื่อซื่อ
“พี่นึกว่าเส้นสุกี้มันแข็ง ไม่งั้นพี่จะขับรถไปซื้อให้ที่วุ้นเส้นท่าเรือ…น่ะจ้ะ” ผมตอบพลางหลบสายตา…
ครือว่า.. เรื่องของเรื่อง
ภายในร้านอาหารที่ดำเนินธุรกิจเชิงแดกด่วน เช่น แม็ก-อิน-ทอช … เอ่อ McDonald’s หรือพวก KGB ไม่สิ KFC ทั้งหลาย จะตกแต่งร้านให้เกิด utilities หรือ อรรถประโยชน์ในสูงสุด เช่น minimize บรรดาโต๊ะเก้าอี้ให้เล็กลง เพิ่มส่วนของการนั่งแบบดาวกระจาย และทำให้เรียบเรียบเข้าไว้ ส่วนอื่นอื่นนั้นไม่สำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ร้านแนว unlimited หรือที่เราชอบเรียกกันว่า บุฟฟ่ต์อย่างโน้น บุฟเฟ่ต์อย่างนี้ นั้น จะเป็นแนวๆ เดียวกัน
เคยถามผู้ใหญ่ที่เปิดร้านอาหารอิตาลีร้านหนึ่งเรื่องการจัดร้าน หลังจากที่เขาเรียกเราไป testing รสสปาเก็ตตี้ย์
เราสังเกตว่า ร้านเล็กมาก ส่วนที่เป็นครัวกว้างพอที่จะให้พ่อครัวสองคนเข้าไปอยู่ได้
insalate (หรือ Salad Bar) ยาวออกไปตามขวาง แต่ไม่กว้าง ที่เล่นพื้นที่ตามขวางเพราะว่าจะทำให้คนสามารถเดินมาซ้อนกันเป็น stack [...]

Read Full Post »